Abe Kōbō

مشاهده‌گرِ تیره‌روزی و درهم‌ریختن ارزش‌ها

کوبو آبه به روایت «مهدی غبرایی» مهدی غبرایی در سال ۱۳۲۴ در لنگرود به دنیا آمد، دوران تحصیلات ابتدایی و دبیرستان را در لنگرود گذراند. در سال ۱۳۴۷ از دانشگاه تهران در رشته‌ی علوم سیاسی لیسانس گرفت. از سال ۱۳۶۰ به‌طور حرفه‌ای به کار ترجمه ادبی پرداخت. «زن در ریگ روان» از کوبو آبه را […]

Kōbō Abe

پیکرتراشِ از هم ‌گسیختگی

گزارشِ یک گفت‌وگو با «کوبو آبه» در سال ۱۹۸۶ نویسنده: دیوید رمنیک مترجم: بهزاد روحی‌پور   کوبه آبه، رمان‌نویس برجسته‌ی ژاپنی، یک پزشک است اما هرگونه مقایسه‌ای را با آنتوان چخوف، ویلیام کارلوس ویلیامز و دیگر نویسندگان و هنرمندان پزشکِ تاریخ را انکار می‌کند. او می‌گوید: «تفاوتی فاحش میان ما وجود دارد. اگر شما در […]

محمد تقوی

او شانه به شانه‌ی جاودانگان ایستاده است

محمد تقوی از «هوشنگ گلشیری» می‌گوید سالِ ۱۳۷۹، سالِ بدی برای ادبیات ایران بود، سالِ وداع و مرگ بود، سالِ تلخ از دست دادن‌ها؛ احمد شاملو، نصرت رحمانی و هوشنگ گلشیری را یک‌جا و به فاصله‌ی چند ماه از یکدیگر، در این سال از دست دادیم، سه بزرگِ بی‌بدیل را. دو نفر از تبارِ شعر […]

WhatsApp Image 2020-04-19 at 14.10.40

تداومِ جوان‌مرگی، و مصائبِ دیگر

عنایت سمیعی، ابوتراب خسروی، علی شروقی و نرگس مساوات از «مفهوم جوان‌مرگی در نثر معاصر فارسی» می‌گویند هوشنگ گلشیری در مقاله‌ی مفصلش «جوان‌مرگی در نثر معاصر فارسی» در شب ششم از ده شب شعر گوته، از مرگ شاعر و نویسنده پیش از چهل‌سالگی می‌گوید؛ مرگ به معنای زنده بودنِ مؤلف، اما ناتوانی در خلق و […]