کافه نادری

خیلی دور، خیلی نزدیک

پرونده‌ی آرمانشهر (۱۶) * این روزها که مثل آدم‌های زیادی در جهان بدجوری خودم را در قفسِ قرنطینه حبس کرده‌ام و فاصله‌ی بین خانه و رستوران و محل کار و خیلی چیزهای دیگر در دنیایم فقط به چند متر تقلیل یافته است. اگرچه در فضایی پر از ترس و اضطراب دست‌وپا می‌زنم، ولی گاهی هم […]

anne conway

آرمانشهر همین‌جاست (به‌رسمیت‌شناختن طعم تلخ)

پرونده‌ی آرمانشهر (۱۴) * ضدّمقدمه سقراط (با ترجمۀ فؤاد روحانی) می‌گوید: «…پس بیا تا در عالمِ تصور، شهری از نو بسازیم و بدیهی است که پایه و اساس شهر، احتیاجات ما خواهد بود». پیش‌مقدمه خرسندم که پس از افلاطون و سقراط (که تراژدی را نکوهش کردند)، ارسطو به دنیا آمد. شاید اگر او «بوطیقا» را […]

Happy as Lazzaro

از واقعیت تا «لازارو»بودن

پرونده‌ی آرمانشهر (۱۳) * نگاهی به فرآیند شکل‌گیری واقعیت دیگرگونِ روایت در فیلم «لازاروی خوشحال»، ساخته‌ی آلیچه رورواکر ۱ کار دشواری‌ست که در هزارتوی تکنیک و ابزار مدرن سینمای امروز به دنبال نمونه‌ای باشیم که موضوع «آرمان‌شهر» را یدک بکشد. اما وقتی سینما را به عناصر سازنده‌ی یک فیلم خلاصه کنیم، در کنار عناصر دیداری […]

فاطمی، ششم

پرونده‌ی آرمانشهر (۱۵) *   اولین‌بار مامان کروکی‌اش را رو کاغذ کشید، هیچ از این مستطیل‌های متصل به‌هم خوشم نمی‌آمد. همه‌ی این‌ها به این معنی بود که دیگر از قصه‌های قبل از خوابی که مادربزرگم برایم تعریف می‌کرد یا بازی‌های من‌درآوردی‌مان خبری نیست و دوستی‌های تازه شکل‌گرفته در مدرسه هم، می‌روند تا به شماره تماسی […]